تقدم پیشگیری بر درمان

از روایات مختلف بر می آید، انسان باید همه همت خود را در رعایت حفظ الصحه و اصول سلامتی بدن بنماید و در صورت ابتلا به مرض، تا جایی که می تواند از مصرف دارو، اجتناب نماید حتی داروهای گیاهی و طبیعی

🔸پیامبر خدا فرمودند:
تَجَنَّبِ الدَّواءَ مَا احتَمَلَ بَدَنُکَ الدَّاءَ ، فَإِذا لَم یَحتَمِلِ الدّاءَ فَالدَّواءُ

تا هنگامی که بدنت درد را تحمّل می کند ، از دارو بپرهیز و آن گاه که درد را تحمّل نکرد ، پس دارو مصرف کن

🔸در روایت دیگر فرمودند:
مَن غَلَبَت صِحَّتُهُ مَرَضَهُ فَلا یَتَداوی
اُسد الغابه ، ج ۶ ، ص ۱۷۶ ، الإصابه ، ج ۷ ، ص ۲۰۴

هر کس سلامت تنش بر بیماری اش چیرگی دارد ، مداوا نکند

🔸در روایت دیگر فرمودند:
مَنِ استَقَلَّ بِدائِهِ فَلا یَتَداوَیَنَّ ؛ فَإِنَّهُ رُبَّ دَواءٍ یورِثُ الدّاءَ
نثر الدرّ ، ج ۱ ، ص ۱۸۱

هر کس می تواند با بیماری خود ، سر کند ، از درمان بپرهیزد ؛ زیرا بسا دارویی که خود ، بیماری بر جای می نهد

🔸امام علی علیه السلام فرمودند:
شُربُ الدَّواءِ لِلجَسَدِ کَالصّابونِ لِلثَّوبِ ؛ یُنَقّیهِ ولکِن یُخلِقُهُ
شرح نهج البلاغه ، ج ۲۰ ، ص ۳۰۰ ، ح ۴۲۲

نوشیدن دارو برای بدن ، به صابون برای جامه می مانَد ؛ آن را تمیز می کند ، امّا کهنه اش هم می کند

🔸در روایت دیگر حضرت فرمودند:
اِمشِ بِدائِکَ ما مَشی بِکَ
نهج البلاغه ، الحکمه ۲۷ ، بحار الأنوار ، ج ۸۱ ، ص ۲۰۴ ، ح ۷

با درد خویش ، تا آن هنگام که با تو مدارا می کند ، مدارا کن

🔸از همان حضرت در روایت دیگر آمده:
لا یَتَداوَی المُسلِمُ ؛ حَتّی یَغلِبَ مَرَضُهُ صِحَّتَهُ
الخصال ، ص ۶۲۰ ، ح ۱۰،تحف العقول ، ص ۱۱۰ ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۷۰ ، ح ۲۴

مسلمان به دارو توسّل نمی جوید ، مگر آن هنگام که بیماری اش بر تن درستی اش چیرگی یابد

🔸امام صادق علیه السلام فرمودند:
ثَلاثَهٌ تُعَقِّبُ مَکروهاً : . . . وشُربُ الدَّواءِ مِن غَیرِ عِلَّهٍ وإن سَلِمَ مِنهُ
تحف العقول ، ص ۳۲۱ ، بحار الأنوار ، ج ۷۸ ، ص ۲۳۴ ، ح ۵۳

سه چیز ، ناخوشایندی در پی می آورد : … و نوشیدن دارو بدون بیماری ، هر چند شخص از آن دارو ، جان به در بَرَد

🔸در روایت دیگر فرمودند:
مَن ظَهَرَت صِحَّتُهُ عَلی سُقمِهِ فَشَرِبَ الدَّواءَ ؛ فَقَد أعانَ عَلی نَفسِهِ
طبّ الأئمّه لابنی بسطام ، ص ۶۱ عن سالم بن أبی خیثمه ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۶۵ ، ح ۸

هر کس تن درستی اش بر بیماری اش چیرگی داشته باشد و دارو بنوشد ، به زیان خویش ، اقدام کرده است

🔸همان حضرت فرمودند:
مَن ظَهَرَت صِحَّتُهُ عَلی سُقمِهِ فَیُعالِجُ بِشَیءٍ فَماتَ ، فَأَنَا إلَی اللّه ِ مِنهُ بَریءٌ
الخصال ، ص ۲۶ ، ح ۹۱ عن إسماعیل بن أبی زیاد ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۶۴ ، ح ۵

هر کس تن درستی اش بر بیماری اش غلبه داشته باشد و خود را به چیزی درمانی کند و پس از آن بمیرد ، من در پیشگاه خداوند ، از او بیزاری می جویم

🔸همچنین امام کاظم علیه السلام فرمودند:
اِدفَعوا مُعالَجَهَ الأَطِبّاءِ مَا اندَفَعَ الدّاءُ عَنکُم ؛ فَإِنَّهُ بِمَنزِلَهِ البِناءِ قَلیلُهُ یَجُرُّ إلی کَثیرِهِ
علل الشرائع ، ص ۴۶۵ ، ح ۱۷ عن بکر بن صالح الجعفری ، طبّ الأئمّه لابنی بسطام ، ص ۴ ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۶۳ ، ح ۴

تا زمانی که بیماری ، به جد با شما درگیر نشده است ، درگیر معالجه طبیبان نشوید ، که درمان به مانند ساختمان است که مقدار کمی از آن ، شخص را به مقدار فراوانش می کشاند

محمد مهدی اویسی

محمد مهدی اویسی

Read Previous

بوئیدن گل

Read Next

نگاه های عبادت

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *